WAT WEET U VAN DIAMANT?                                   

De eerste diamanten werden meer dan vierduizend jaar geleden voor het eerst in India ontdekt, en hebben vanaf dat moment de mens voor vele raadselen gesteld:  hoe kwam het dat dit diamant harder was dan welke bekende materie ook, wat was de samenstelling van dit mineraal, etc.
De ruwe, soms onooglijk uitziende stenen waren zo hard dat men ze pas kon polijsten of slijpen toen
ontdekt werd dat dit slechts mogelijk was door twee ruwe diamanten tegen elkaar te "wrijven".
Hierdoor konden "venstertjes"op de ruwe steen worden aangebracht waardoor het invallende licht op een  onovertroffen manier weerkaatst werd.
Lange tijd bleef diamant in een waas van mystiek gehuld en werd het als een steen met magische krachten beschouwd, zo stelde Plato dat diamanten (en andere edelstenen) het omhulsel vormden van hemelse geesten, en dus levende wezens waren en schreef Plinius de Oudere rond het jaar 100 voor Christus dat niets ter wereld harder is dan diamant, dat met geen metalen werktuig te splijten is en niet door vuur aangetast kan worden - slechts door het te bestrijken met het verse, nog warme, bloed van een ram kon de daarin geweekte steen vervolgens op een zwaar aambeeld met een krachtige hamer gekloofd worden.
De ontwikkeling van het diamantslijpen had een lange weg te gaan om de enorme lichtbron die de steen in zich heeft optimaal te benutten.
In India, duizenden jaren het enige land ter wereld waar diamant gedolven werd, leerde men hoe deze materie te kloven en te polijsten.
Aan het eind van de 14e eeuw kreeg men in Europa iets van het slijpen onder de knie, maar het bleef bij een poging, en pas in het midden van de 15e eeuw lukte het om enkele facetten (vlakjes) aan te breng-
en, waardoor de schittering geprononceerder dan tevoren naar buiten trad.
Het was de Engelse chemicus H.Davy die in het begin van de 19e eeuw ontdekte dat diamant uit 100% KOOLSTOF bestaat - inderdaad, koolstof (carboon) waarvan GRAFIET de zachtste vorm is en DIA-
MANT de hardste, kortom een heel gewoon mineraal dat onder extreme omstandigheden is gevormd tot het meest bijzondere product dat uit het binnenste van de aarde is voortgekomen.
Analoog aan de hardheid komt Grafiet van het Griekse woord "Graphein"(schrijven), en Diamant van de Griekse woorden "Adamas"en "Diaphanes"(onoverwinnelijk en transparant).

Ruwe diamantkristallen

 
Diverse kleuren ruwe diamant

Kraterpijp van de oude Kimberley mijn

   Ondergrondse mijnbouw

 
8-vlakkige ruwe diamant

WIST U DAT DE DIAMANT IN UW RING TUSSEN DE 1 en 3,5 MILJARD JAAR OUD IS?

Veel boeken zijn er over diamant volgeschreven, dus beperken wij ons tot het benadrukken van de bijzondere aspecten van diamant, aspecten die diamant tot zo'n uitzonderlijk mineraal maken.
U kunt bijna elke karakteristiek van wat voor materiaal ook uitkiezen, elektrisch, structureel of optisch, de karakteristieken van diamant zullen altijd het meest extreem zijn - diamant is, wat dat betreft, eenvoudig te plaatsen in de categorie BIGGEST AND BEST!

100 tot 200 kilometer onder het aardoppervlak bevindt zich de laag waar diamant wordt gevormd onder een temperatuur van ca.1.300 graden Celsius en een druk van 45 - 60.000 kg/cm2.
Diamant heeft een absolute hardheid van 10.000 kg/mm2.
Het geslepen oppervlak van diamant is waterafstotend maar trekt vet aan en de diamant zelf is uitermate warmtegeleidend en resistent tegen zeer hoge temperaturen waardoor het sinds kort, via een speciale techniek, gebruikt kan worden als warmtegeleider voor computerchips die een werktemperatuur van meer dan 700 graden Celsius moeten kunnen weerstaan zonder aan rekenkracht in te boeten - Hiernaar wordt onderzoek verricht op de Radboud Universiteit Nijmegen.

Diamant is tertiair ontstaan, dus diep onder het oppervlak van de aarde en aan de oppervlakte gekomen door vulkanische eruptie met een stuwingskracht van 30 tot 300 km per uur.
Grootschalige vindplaatsen zijn dan ook oude kraterpijpen die het Kimberliet bevatten, de aarde
waarin diamant wordt gevonden zonder zelf met het ontstaan van diamant geassocieerd te worden.
Er zijn ook alluviale vindplaatsen, waarbij door miljoenen jaren durende erosie de kraterpijpen zijn uitgespoeld in b.v. rivieren of de ondiepe zeebodem vlak voor de kustlijn.
In dagbouwmijnen moet enorm veel grond worden bewerkt om een gering aantal diamanten te vinden: ca.10.000 kg voor 1 gram diamant, hetzelfde geldt voor de winning op de ondiepe zeebodem, waar het diamant door speciale baggerschepen aan de oppervlakte wordt gebracht.
De productiekosten voor de winning en onttrekking van diamant aan de grond zijn dan ook enorm hoog, of het nu gewone mijnbouw, baggerprocessen of dagbouw is, materieel en arbeid spelen een grote rol, nog afgezien van de extreme klimatologische omstandigheden van de vindplaatsen.
Ca.20% van alle gevonden diamant is geschikt om te worden bewerkt tot juwelen.
80% wordt gebruikt in de boor- en slijpindustrie b.v. bij het boren naar olie of gas of het bewerken van harde metalen (diamant van slechte kleur en kwaliteit, ook wel BOART genoemd). 
Van die 20% bestaat slechts een ZEER KLEIN GEDEELTE uit stenen van bijzondere kleur en grootte die in het hogere prijssegment vallen en opvallen door hun relatieve zeldzaamheid!
Bij het bewerken (kloven, zagen en slijpen) gaat, afhankelijk van de gekozen slijpvorm, ca. 50% van het oorspronkelijke ruwe materiaal verloren! 

Het diamant, met grote inspanning aan de natuur ontworsteld, met zulke bijzondere eigenschappen en met zoveel mensenwerk er in gestoken, moet haast wel uw bijzondere belangstelling krijgen!

KLIK VOOR MEER INFORMATIE OP DE BUTTON: DE 4 C's.